Steven over leven met een uitkering

Steven Marien is 36 jaar en woont in België. Hij is autistisch, heeft de Ziekte van Crohn en een licht verstandelijke beperking (LVB). In deze blog vertelt hij hoe hij het ervaart om een uitkering te ontvangen. Deze wordt toegekend door de FOD in België

Steven: “Mijn beperkingen zijn autisme, een iq van 67 en crohn. Ik heb nooit betaald werk gehad. En dus ben ik bekend met uitkeringen.

Buitengewoon onderwijs

Eigenlijk kende ik uitkeringen niet voor mijn 18e. Vroeger op school zakte ik steeds lager. Van een gewone school tot uiteindelijk buitengewoon onderwijs leren voor een beschutte werkplaats.

Op mijn 18e stopte ik met school. Maar bleek ik niet snel genoeg voor een beschutte werkplaats. Toen werd mij verteld dat ik een uitkering moest aanvragen. dat was het moment waarop ik kennis maakte met uitkeringen.

Te verlegen om een uitkering aan te vragen

Mijn ouders hebben die aangevraagd, want ik was erg verlegen. In België begonnen uitkeringen voor personen met een beperking destijds pas vanaf 21 jaar. Daardoor wist ik 3 jaar lang niet of ik die wel ging krijgen.

Dat was een stressvolle periode. 

Toen ik 21 was kreeg ik de uitkering. Dat was een opluchting. De postbode zou die komen brengen. Dan moest ik tekenen voor ontvangst. Maar ik was te verlegen en wilde dat niet doen. Dan had ik liever nog geen uitkering. Gelukkig kende mijn ouders de postbode en wist die hoe ik was. Toen mocht mijn moeder het regelen.

Niet zelfstandig wonen

Ik woon op mijn 36 nog steeds bij mijn ouders. Daardoor heb ik geen gigantische kosten zoals huishuur of van een eigen auto. Maar het is leuk dat ik een uitkering heb. Zo hoeft mijn vader niet meer mijn eten of kleren te betalen.

Wel vind ik het verschrikkelijk om niet zelfstandig een inkomen te kunnen genereren. Wat was ik trots geweest met een groot huis, betaald met geld van gigantisch veel werken. Dan heb je het gemaakt in de maatschappij. Nu zal ik zal voor velen de profiteur zijn.”

Ook al weet ik zelf dat ik ziek ben, echt goed ga ik me er nooit bij voelen.

Dankjewel voor het delen van jouw verhaal Steven. Reageren op dit verhaal kan hieronder in de reacties. Delen is ook fijn. Of je eigen ervaring of mening delen met betrekking tot de mens achter de uitkering.