De afgelopen maanden ben ik bijna dagelijks bezig geweest met mijn Wajong en het verdwijnen van mijn garantiebedrag.
Van de oude Wajong naar een garantiebedrag
Een aantal jaar geleden kreeg je de mogelijkheid om vanuit de oude Wajong over te stappen naar de huidige regeling. Dat was geen gemakkelijke keuze. Ik heb daar maanden over gepiekerd. Uiteindelijk heb ik voor de overstap gekozen, omdat ik met het garantiebedrag maandelijks iets meer zou ontvangen.
Het garantiebedrag compenseert het verschil als je onder de nieuwe rekenregels van 2021 minder inkomen zou krijgen dan de oude situatie.
Inmiddels ben ik erachter gekomen dat dit garantiebedrag vervalt als je een jaar geen inkomsten naast je Wajong hebt. Wat nou ‘garantie’..
Ik was bezig met re-integreren
In de periode waarin ik volgens het UWV had moeten bijverdienen, was ik juist bezig met re-integreren. Ik heb een langdurig traject doorlopen, met onderzoeken naar mijn belastbaarheid, coaching en veel afstemming tussen mij, het UWV en re-integratiebureaus. Mijn UWV-coach vanuit de afdeling Werk was hier van begin tot eind bij betrokken. Er ging ook veel mis, zoals ontslag van een coach en een onbereikbare coach. Dus het duurde en duurde maar.
Toch ‘straft’ het UWV mij omdat ik niet bijverdien. Hoe krom is dat! Re-integreren is de stap vóór werken. Je onderzoekt eerst wat je aankunt, bouwt langzaam op en probeert uit te vinden welke vorm van werk bij je past. Maar ondertussen loopt er een andere regeling die zegt: je moet binnen een bepaalde periode inkomsten hebben, anders raak je je garantiebedrag kwijt. Wet is wet. Er was geen ruimte voor de menselijke maat.
Ik probeerde wel degelijk iets
Op een gegeven moment heb ik via mijn eigen website KinderwensReflectie.nl een donatieknop toegevoegd. Ik dacht: misschien kan ik op die manier toch inkomsten genereren.
Ik heb die website helemaal zelf bedacht en opgebouwd. Ik schrijf blogs, redigeer en plats gastblogs, maak invulboeken die mensen kunnen downloaden en zet allerlei informatie online. Mensen kunnen daarvoor vrijwillig een donatie geven.
Het UWV beschouwt die donaties echter niet als inkomsten, omdat er geen directe tegenprestatie tegenover staat. Dat is de juridische redenering. Maar ik vind het moeilijk dat daarmee vervolgens helemaal niet meer wordt gekeken naar wat ik daadwerkelijk doe en hoeveel werk daarachter zit.
Vanaf juli heb ik andere inkomsten, maar die tellen ook niet mee. Die vallen niet binnen het jaar en het UWV wil die termijn niet verlengen.
Pas achteraf duidelijkheid
Ik heb het UWV in februari al laten weten dat ik bezig was met re-integreren. In maart heb ik de donaties gemeld. Het UWV vroeg mij vervolgens in april om meer informatie over de tegenprestatie. Maar het garantiebedrag was al per 1 april stopgezet, zag ik op mijn rekening. Pas later kreeg ik te horen dat de donaties niet als inkomsten werden gezien. Pas op 21 april kreeg ik een brief dat mijn garantiebedrag was komen te vervallen.
Als ik vooraf had geweten dat deze inkomsten niet zouden meetellen, had ik kunnen proberen iets anders te regelen. Nu kwam die duidelijkheid pas nadat het besluit al was ingegaan.
Financiële gevolgen
Het gevolg is dat ik ongeveer €105 per maand minder krijg. Dat is €1.260 per jaar. En voor zover ik het begrijp, is het garantiebedrag voor altijd komen te vervallen. Dat vind ik veel geld als je moet rondkomen van een minimum inkomen. Het is ook super krom dat wanneer je even niet verdient, je ook je aanvulling verliest. Dus dubbel in de min.
Bijverdienen is sowieso niet eenvoudig vanuit een uitkering. Mijn belastbaarheid wisselt sterk. Wat ik de ene periode aankan, kan in een andere periode te veel zijn. En ook financieel levert bijverdienen niet simpelweg het bedrag op dat je verdient. Je wordt een groot deel gekort op je uitkering.
Ik vind het frustrerend en voel me klem zetten, alsof ik het nooit goed kan doen.
De mental load
Toch is het geld niet mijn grootste probleem. Het kost vooral enorm veel tijd. Denk aan het contact met het UWV en de Rechtswinkel bijvoorbeeld. Maar ook dingen snappen, uitzoeken, opschrijven en bespreken met mijn persoonlijk coach.
De gevolgen voor mijn mentale gezondheid zijn nog groter. Dit gedoe speelt nu al maanden vrijwel dagelijks door mijn hoofd. Sinds het bezwaar is afgewezen, zit ik al helemaal in de stress. Mijn lichaam reageert daar sterk op. Ik merk hoeveel spanning dit geeft en hoeveel energie het kost. Ik sta voortdurend aan.
Het gaat om onzekerheid. Om steeds moeten uitzoeken wat je moet doen om niet verder achteruit te gaan. Om regels die je vooraf niet goed begrijpt. Om het gevoel dat je voortdurend achter de feiten aanloopt. En om de angst dat je, als je één keer niet aan een bepaalde voorwaarde kunt voldoen, een bedrag kwijtraakt dat je juist als zekerheid dacht te hebben.
Ik wil gewoon leven en mijn ding doen. Niet steeds bezig zijn met de Wajong. Dan sta ik niet in mijn kracht.
Ik heb eerder veel meegemaakt met het UWV. Een hele lange nare rechtszaak. Met traumatische gevolgen. Daardoor raakt dit ook aan mijn vertrouwen in een instantie waarvan ik juist afhankelijk ben. Ik kan er niet meer zo goed tegen.
Daarom ben ik deze website begonnen
Een van de redenen waarom ik deze website ben begonnen, is precies die onmacht. Ik wil niet accepteren dat mensen die afhankelijk zijn van een uitkering voortdurend verdwalen in regels, uitzonderingen, formulieren en verschillende afdelingen die langs elkaar heen lijken te werken. Wij willen ook leven en meedoen, naar draagkracht.
Ik wil mijn eigen ervaringen gebruiken om dingen inzichtelijker te maken. Niet alleen voor mezelf, maar ook voor anderen die hiermee te maken hebben.
Menselijke maat graag
Ik heb de Nationale ombudsman gemaild. Ik wil weten of er in mijn situatie niet alleen naar de regels kan worden gekeken, maar ook naar de menselijke maat en de gevolgen die zo’n besluit voor iemand heeft.
Verder ben ik nog met de Rechtswinkel in overleg hoe en wat met betrekking tot het beroep. Ik heb daar zo geen zin in! De weerstand is groot. Maar mijn sterke gevoel voor rechtvaardigheid en mijn missie om gezondheid altijd voorop te zetten, brengen mij in een vechtmodus. Gelukkig heb ik steun in mijn strijd.